dillema

Yoehoe het is lente en het zonnetje schijnt heerlijk. Meteen volle goesting om voortaan kortgerokt door het leven te gaan. Kwestie van die benen eindelijk eens uit hun winterjasjes te halen. Weg met die sokken, weg met die nylons, broeken. Daar is de lente, daar is de zon. De meisje ontbloten hun kuiten !

Maar o wee, wat een aanzicht bij die winterse beentjes van mij. Waar is het zomerbruin gebleven ? Dat blakend kleurtje ? En die witte melkkleur, waar kwam die vandaan ? Alsof mijn benen lijkwit werden bij de gedachte bloot door het leven te moeten gaan.

Dus : plannen nog even binnenshuis gehouden. Thuis en in de tuin gerokt, buiten, in de stad en op het werk nog altijd gebroekt.

Stellen mannen zich ook die vraag ? Of ben ik gewoon een ijdeltuit ?