Vandaag kwam E. ons een bezoekje brengen op het werk. E. is in bevallingsverlof, haar zoontje is nog maar een paar weken oud. Ze kwam suikerbonen brengen en gunde ons een blik naar haar nieuwe prinsje. Die werd bewaakt door het paar jaar oudere zusje dat van geen wijken wilde weten.
Met onder de ene arm de maxi-cosy met kleine prins en aan de andere hand kleine Hannah ging ze langzaam door de gang. We keken beiden naar het kleine grut.
"Ik word soms bang van zoveel geluk", zei ze, "dat je zo gelukkig kan zijn".
"En bang ook, dat hen iets zou kunnen gebeuren".
Bang van zoveel geluk. Soms heb ik het ook. Dan kijk ik rond mij heen en naar mijn geliefde en word ik bang van zoveel geluk. Bang dat hem iets zou kunnen gebeuren.
Reacties
wat de garmin betreft: je moet de borstband goed natmaken, anders heb je slecht contact.